تا كه بوديم نبوديم كسي
كشت ما را غم بي هم نفسي

تا كه رفتيم همه يار شدند
خفته ايم و همه بيدار شدند

قدر ايينه بدانيم چو هست
نه در ان وقت كه اقبال شكست